الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)
291
إرشاد القلوب (فارسى)
از ايشان نميپوشانم ، و آنان را بأنواع و اقسام نعمتها و گفتارهاى خود خوشنود مينمايم ، و ايشان را در جايگاههاى نكو جاى دهم ، و اعمال خير و كارهاى نيكوئى كه در دنيا بجا آوردهاند متذكر آنان ميشوم و ( براى جزاى ايشان ) چهار درب به روى آنها ميگشايم كه از يك درب هر صبح و شامگاه هدايا از من براى ايشان مىبرند ، و از يك درب نظر كنند بهر كجا كه بخواهند ، و از يك درب نظر كنند بظالمين ( نفس خود و پايمالكنندگان حقوق ديگران ) كه در جهنم هستند و ببينند كه چگونه آنها را عذاب ميكنند ، ( و خورسند شوند كه در دنيا ايمان خود را حفظ نمودند و به اين مقام رسيدند و از عذاب نجات يافتند ) ، و از يك درب خدمتگزاران و حور العينها براى خدمت ايشان داخل شوند ، گفت : خدايا كيانند زاهدان كه اين چنين ايشان را وصف فرمودى ؟ فرمود : ايشان كسانى هستند كه در دنيا خانهاى ندارند كه ترس خراب شدن آن را داشته باشند ، و ( چنان ) فرزندى ندارند كه ( زياده از خدا او را دوست بدارند و توجه خود را شبانه روز كاملا به او مبذول دارند تا اگر از دنيا رفت ) از مردنش محزون شوند ، و ( مانند دنيا خواهان در جستجوى اموال دنيا نيستند و ثروتى جمع نميكنند ، بنا بر اين ) اموالى ندارند كه از تلف شدن آن بترسند و اندوهگين گردند ، و كسى ايشان را نميشناسد كه مزاحم ذكر گفتنشان شود و از ياد خدايشان غافل گرداند ، و اضافهتر از ما يحتاج روزانه خود چيزى ندارند كه ( در قيامت ) از ايشان سؤال شود ، و لباسهاى نرم و فاخر نميپوشند . يا أحمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم : صورت زاهدان از تعب و رنج بيدارى شب و گرفتن روزه زرد است ، زبانشان بذكر خدا مشغول است ، و خاموشى شعار